ยอนอูกลับไปที่โชซอนและสามารถแก้ไขเหตุการณ์ แทฮาดื่มยาถอนพิษและแกล้งตายในคืนแต่งงาน ยอนอูไม่ได้ถูกโยนลงบ่อน้ำ ท่านหญิงยุนและฮวังด็อกกูถูกตัดสินโทษข้อหาพยายามฆ่าแทฮาและยอนอู 

ประธานใหญ่ถูกกรรมการฮวังใช้แจกันฟาดที่หัวด้วยความแค้น ทำให้สมองของท่านได้รับความกระทบกระเทือนและจำอะไรไม่ได้อีก แทฮาเลิกเกลียดคุณปู่และให้อภัยท่าน เพราะเขารู้ว่าท่านทำทุกอย่างเพราะความรัก แม้ว่าจะใช้วิธีที่ไม่ถูกต้องก็ตาม ดอกยี่เข่งที่เหลือเพียงดอกเดียวบนช่อ ทำให้ยอนอูรู้ดีว่าอีกไม่นานเธอจะต้องกลับโชซอนเพื่อรักษาชีวิตของแทฮาไว้ 

แทฮาปวดใจเมื่อรู้ความจริงจากฮเยซุกว่าปู่คือคนที่ทำให้แม่ของเขาต้องตาย จากนั้นท่านก็เลี้ยงเขาประดุจลูกไก่ในกำมือที่ต้องทำตามความฝันของท่านทุกอย่าง แทฮายังรู้สึกหวาดกลัวที่จะเผชิญความจริงจากปากของท่าน

ยอนอูหมดสติอยู่ที่หน้าป้ายอนุสรณ์ของตัวเอง หลังจากเห็นภาพในอดีตที่เธอถูกครอบครัวของแทฮาฆ่าตายในยุคโชซอน ทำให้แม่ของเธอตรอมใจตายและพ่อก็ถูกครอบครัวนั้นฆ่าตายในเวลาต่อมา ป้ายอนุสรณ์ยกย่องยอนอูทำให้แม่เลี้ยงของแทฮาสมปรารถนาเมื่อตระกูลของนางได้เป็นขุนนาง 

 งานนิทรรศการครบรอบหนึ่งปีของบริษัทผ่านไปด้วยดี  แทฮาและทีมการตลาดจึงจัดทริปไปเที่ยวเกาะเชจู  ขณะที่แทฮาไม่อยู่มินฮเยซุกจัดประชุมคณะกรรมการบริหาร  เพื่อหารือเรื่องปลดแทฮาออกจากตำแหน่งอย่างสิ้นเชิงโดยอ้างว่าเขาเป็นโรคหัวใจ  กรรมการชเวโทรแจ้งแทฮาให้รีบกลับมาและบอกว่าคุณปู่รู้เรื่องโรคหัวใจของเขาแล้ว  หมอชเวแจ้งผลวินิจฉัยและขอให้แทฮารีบกลับไปตรวจร่างกายโดยด่วน  แทฮายอมรับกับเลขาฮงว่าเขามีความสุขเม

ในยุคโชซอน แทฮาเป็นโรคหัวใจอยู่แล้ว และเขาถูกแม่เลี้ยงวางยาสารหนูซึ่งทำให้เขาเสียชีวิตในคืนเข้าหอ 

งานปักของยอนอูทำให้ประธานอีมีดัมประทับใจและตกลงร่วมงานกับแทฮา ฮเยซุกเสียหน้าและแค้นใจที่แผนการของเธอพังไม่เป็นท่า อาการโรคหัวใจของแทฮากำเริบขณะอยู่ในห้องทำงาน แต่เขาเสแสร้งทำตัวปกติเมื่อฮเยซุกเดินเข้ามา เขากดปุ่มฉุกเฉินบนโทรศัพท์เพื่อเรียกเลขาฮง แทฮาไม่ยอมไปหาหมอเพราะอยากเห็นคุณปู่ได้รับการผ่าตัดและจัดการเรื่องของยอนอูจนเรียบร้อยเสียก่อน

แทฮาพบยอนอูในป่าละเมาะและให้เลขาแบกเธอกลับบ้านเพราะหมดสติ ทั้งคู่ต่างก็รู้สึกดีต่อกันมากขึ้นเมื่อช่วยทำแผลให้กันและกันหลังจากที่ยอนอูฟื้น มินฮเยซุกยื่นแผนธุรกิจของเธอให้กับอีมีดัม เพราะต้องการถือไพ่เหนือกว่าแผนของแทฮา

ยอนอูไม่รู้ตัวว่าจูบแทฮาแต่เธอคิดว่าโขกหัวของเขาเหมือนที่เคยทำกับซาวอลทุกครั้งเวลาเมา จู่ๆ คังแทมินก็เปลี่ยนใจอยากไปทำงานที่บริษัทและบอกกับแม่ว่ายังไม่รู้จะอยู่ฝ่ายไหนระหว่างแม่กับแทฮา เลขาฮงคิดว่ายอนอูอาจจะเป็นนักศึกษาเอกศิลป์ที่คลั่งไคล้ละครย้อนยุค เธอจึงรู้รายละเอียดภาพวาดของยุนอัมได้ดี แต่เพราะโรคสมองเสื่อมจึงทำให้ศิลปะและประวัติศาสตร์ปะปนกัน 

มินฮเยซุก (แม่เลี้ยงของแทฮา) สืบประวิติของยอนอูแต่ไม่พบข้อมูลใดๆ เธอกังวลว่าคุณปู่คังซังโมจะดำเนินการสืบทอดทายาทให้กับแทฮาหลังจากที่เขาแต่งงานแล้ว ยอนอูหาทางกลับโชซอนโดยการกระโดดลงสระว่ายน้ำที่เธอพบกับแทฮาครั้งแรกแต่ก็ไม่สำเร็จ ต้นยี่เข่งริมสระว่ายน้ำทำให้เธอแน่ใจว่าที่ตรงนี้คือบ้านเดิมของเธอในโชซอน แทฮาและยอนอูทำข้อตกลงกันว่าเธอจะเป็นภรรยาปลอมๆของเขาเพียงแค่เดือนเดียวโดยมีเงื่อนไขต่างๆ แทฮาหวั

ยอนอูมาโผล่ที่สระน้ำในโรงแรมของแทฮาที่กรุงโซลในยุคปัจจุบัน เขาช่วยเธอขึ้นจากสระและคิดว่าเธอเสียสติเพราะเอาแต่เรียกเขาว่าสามี ขณะที่ยอนอูคิดว่าตนเองอยู่ในยมโลกและอยากกลับบ้านเพราะเขาจำเธอไม่ได้แล้ว แทฮาคิดว่าจะใช้ประโยชน์จากเธอ เพราะอยากทำตามความต้องการของคุณปู่ที่อยากให้เขาแต่งงาน เขาจึงยื่นข้อเสนอว่าจะช่วยให้เธอได้กลับบ้านแต่ต้องมาเป็นเจ้าสาวปลอมๆให้กับเขาก่อนและใช้ชื่อว่าวาเนสซา 

พัคยอนอูบุตรีตระกูลขุนนางที่แอบตัดเย็บเสื้อผ้าสตรีและนำไปขายโดยผ่านพ่อค้าคนกลาง ไม่มีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของยอนอูยกเว้นซาวอลบ่าวคนสนิท เสื้อผ้าที่นางตัดเย็บขายจะมีสัญลักษณ์เป็นรูปผีเสื้อ แม้นางจะมีรายได้เป็นกอบเป็นกำแต่ถือว่าเป็นเรื่องผิดธรรมเนียมของสตรีสูงศักดิ์ในยุคนั้น ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้ตามหานางเพื่อนำมาลงโทษ หลังจากที่ทรงเห็นองค์หญิงสวมอาภรณ์วาบหวิวของยอนอู